در قرآن کریم داستان ذوالقرنین آمده است که خداوند با او سخن گفت و او را راهنمایی کرد تا مردمان را به راستی هدایت کند . به تایید اکثریت قریب به اتفاق مورخین رسیده است که ذوالقرنین که بعضی حتی او را پیامبر می دانند همان کورش بزرگ پادشاه دادگر ایران زمین بوده است که با مردمان و به نرمی و مهربانی رفتار میکرده است . کورش سدی آهنین برای حفاظت از مردم یکی از سرزمینها ساخت تا آنان از شر قوم متجاوز دور باشند و این سد آهنین که اولین و تنها سد آهنین دنیا است هنوز هم در کشور آذربایجان پابرجا است . از جمله علامه بزرگوار طباطبایی نیز در تفسیر گرانقدر المیزان به این مورد اشاره نموده است .
میدانید که به تازگی فیلمی بنام ۳۰۰ در همه جا پخش شد که در آن تاتوانسته بودند ایرانیان را وحشی و متجاوز و نابودگر نشان داده اند . داستان این فیلم از این قرار است که با حمله سپاه خشایار شاه به اسپارت ۳۰۰ سرباز مثلا وطن پرست اسپارتی به مقابله با ارتش میلیون نفری ایران برخاسته و سپاه ایران را تا سرحد شکست پیش میبرند و در آخر هم با سربلندی میمیرند .
در یادداشت بعدی وصیتنامه داریوش پادشاه بزرگ ایران و پدر خشایارشاه را به نقل از مجله جدول هفته شماره ۱۳۱ می آورم . شاید مهمترین نکته ای که پس از خواندن وصیت داریوش و سفارش هایی که به جانشین و فرزند خود خشایارشاه میکند در ذهن نقش می بندد این است که ایران کشوری با پشتوانه تاریخی و فرهنگی غنی و عظیم است . چرا که در ۲۵۰۰ سال پیش سخن از مسائلی چون آیین کشورداری - عدالت - قانون و ... در میان دولتمردان این کشور وجود داشته است . چیزی که جهان متمدن امروز با کشورهایی که نماد صنعتی بودن آن هستند به ظاهر مفاهیمی از آن را به همراه دارد ولی هرگز به آن عمل نمی کنند و به راحتی آنرا نادیده می گیرند .
نکته دیگر اینکه در خود کشور ایران هم هستند مردمانی جاهل و بعضا معاند که این عظمت و جلال را نادیده گرفته و هرگاه که صحبت از پیشینه تاریخی ایران و پادشاهان بزرگ این سرزمین به میان می آید مثل این است که نزد اینان صحبت از شیطان و اهریمن به میان آمده است . در حالی که می دانیم پادشاهان هخامنشی بزرگترین و انسان دوست ترین شاهان تاریخ بوده اند
